Stracimy czy zyskamy?

Wreszcie od dawna oczekiwane działanie, dotyczące porządkowania rynku pracy chronionej. Część firm, zatrudniających osoby niepełnosprawne, będzie musiała zrezygnować ze statusu ZPCH i związanych z tym dopłat PFRON oraz ulg podatkowych.

Pow…ód? Profil firmy (przemysł, praca przy taśmie) wyklucza zatrudnienie osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym lub znacznym, a więc takich pracowników, których ilość miała zasadniczy wpływ na przywileje. Na ten aspekt problemu wielokrotnie zwracało uwagę samo środowisko niepełnosprawnych. Zbyt wielu, niestety, pracodawców nie uwzględniało faktu, iż niepełnosprawny podczas ciężkich prac fizycznych może być mniej wydajny, niż osoba zdrowa. A w przemyśle, szczególnie przy taśmie produkcyjnej, nie ma czasu na przestoje.

Negatywnym zjawiskiem może być likwidacja pewnej ilości miejsc zatrudnienia, przeznaczonych dla niepełnosprawnych na rynku pracy chronionej. Bo obawy Gazety Prawnej, że zwolnieni stracą prawo np. do dodatkowej opieki medycznej i rehabilitacyjnej są wyraźnie na wyrost. Niewiele firm zapewniało taką dodatkową opiekę w

sposób skuteczny – zbyt często było to jeszcze jedno fasadowe działanie, bardziej wpływające na wizerunek zakładu, niż na zdrowie niepełnosprawnych pracowników.

Całość artykułu dostępna w GAZECIE PRAWNEJ.

http://praca.gazetaprawna.pl/artykuly/616020,kolejne_firmy_zrezygnuja_z_pracy_chronionej.html

Zapraszamy również na naszą stronę firmową na Facebooku: http://www.facebook.com/pages/IGD-Informacja-Gospodarcza-i-Doradztwo/170365629649391

Wszystkie stacje telewizyjne licytują się dzisiaj, która najwięcej zrobiła dla przełamywania barier dla środowisk niepełnosprawnych. Naszym faworytem jest bezsprzecznie TVP INFO. Dlaczego? Zajrzyjcie na nasz profil na Facebooku: http://www.facebook.com/?ref=tn_tnmn#!/permalink.php?story_fbid=280462648698339&id=170365629649391&notif_t=like

Dzisiaj Dzień Kobiet. Przyjmując lub składając życzenia pomyślmy o wyjątkowo dzielnej kobiecie, która nie dała się pokonać straszliwej chorobie. Nie tylko żyje – wbrew prognozom lekarzy – lecz dostarcza nadziei innym niepełnosprawnym.

Obejrzyjcie na youtube krótki filmik o p. Katarzynie Rosickiej-Jaczyńskiej: http://www.youtube.com/watch?v=8lrv6R7R674 albo odwiedźcie Ją na Facebooku:  – http://pl-pl.facebook.com/olowek.ksiazka

Pani Katarzyno – jest Pani najdzielniejszą z dzielnych. Uczymy się od Pani.

Więcej… http://wyborcza.pl/1,76842,11104756,Zasilki__dodatki__pieniadze_na_dzieci.html#ixzz1muISvkFj

http://pełnoprawni.pl/viewforum.php?f=8

Nowe normy czasu pracy

Od 1 stycznia 2012 roku niepełnosprawni będą pracować dłużej – ich wymiar czasu pracy został zwiększony o godzinę dziennie, a więc zrównany ze do standardowym 40-godzinnym tygodniem pracy osób pełnosprawnych.

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 z późn. zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 226, poz. 1475) od stycznia 2012 r. czas pracy osoby niepełnosprawnej zaliczonej zarówno do znacznego, umiarkowanego jak i lekkiego stopnia niepełnosprawności będzie wynosił maksymalnie 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo.

Zasugerowane na portalu Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych możliwości ominięcia tego przepisu budzą mieszane uczucia. Nowe regulacje zostały sformułowane w sposób niejasny i nieprecyzyjny, co może prowadzić do nadużyć w kwestii zachowania przez pracowników skróconego czasu pracy. Nie wspomniano także o pułapce – pracownik, który złoży zaświadczenie lekarskie, kwalifikujące go do niższej normy czasu pracy, zamiast pełnego etatu otrzyma 7/8 z odpowiednio obniżoną pensją.

Te wątpliwości były jednym z powodów, dla których NSZZ „Solidarność” zdecydował się na skierowanie wniosku do Trybunału Konstytucyjnego. Związek wskazuje w nim naruszenie art. 2 oraz art. 69 Konstytucji i wynikających z nich zasad zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa, sprawiedliwości społecznej oraz zapewnienia pomocy osobom niepełnosprawnym. Zdaniem Związku nie było żadnych racjonalnych przesłanek do wydłużenia czasu pracy osobom niepełnosprawnym, bo celem nowelizacji było ratowanie trudnej sytuacji finansowej PFRON, a te kwestie nie mają ze sobą związku.

Na razie nie wiadomo, kiedy trybunał rozpatrzy skargę Solidarności, bo nie został wyznaczony termin rozprawy. Zapewne więc rozstrzygnięcie zostanie wydane już w momencie obowiązywania nowych przepisów.

NASZ KOMENTARZ:

Dobrze w Polsce jest tylko politykom, niefrasobliwie traktującym zapisy konstytucyjne o obowiązkach państwa wobec najsłabszych grup obywateli. Gdy powiększa się dziura budżetowa, za kryzys na światowych rynkach finansowych, ubiegłoroczną powódź, PFRON, ból głowy teściowej, masonów i cyklistów w pierwszym rzędzie znów zapłacą niepełnosprawni. Szkoda słów…

… czyli Polak potrafi!

Interesujący temat poruszyła GAZETA PRAWNA, bodaj najciekawsze medium, na stałe zajmujące się trudnymi tematami środowiska niepełnosprawnych. Otóż w ciągu półtora roku o 93 tys. zwiększyła się liczba osób, które mają przyznane świadczenie pielęgnacyjne. To oznacza, że pobiera je już 161,4 tys. opiekunów. Gminy przyznają, że mają problem z weryfikacją tego, komu pomoc jest przyznawana. Nawet drobiazgowa ocena sytuacji ubiegającego się o nią nie daje bowiem pewności, czy nie dochodzi do próby wyłudzenia świadczenia.

To efekt dwóch wyroków Trybunału Konstytucyjnego z 2008 roku (P 27/07 i P 41/07) oraz zniesienia w styczniu 2010 r. kryterium dochodowego, od którego zależało jego przyznanie. Wyroki te umożliwiły uzyskanie wsparcia za opiekę nad innym niż dziecko członkiem rodziny. Rozszerzyły też krąg uprawnionych.

NASZ KOMENTARZ:

Zachęcamy do przeczytania całego artykułu… i do skorzystania z możliwości, jaką dają nowe regulacje. Dlaczego nie? Skoro nawet parlamentarzyści i przedstawiciele władz, o zamożnych biznesmenach nie wspominając, nie brzydzą się korzystania z furtek i luk prawnych, od których roi się kulawe polskie ustawodawstwo…

Ustawę o języku migowym i innych środkach komunikowania się podpisał w dniu 12 września br. Prezydent RP, Bronisław Komorowski. Określa ona zasady funkcjonowania osób niepełnosprawnych w kontaktach z organami administracyjnymi i instytucjami publicznymi.

Ustawa wejdzie w życie z dniem 1 kwietnia 2012 r.

NASZ KOMENTARZ:

Chociaż o konieczności wprowadzenia niezbędnych ułatwień dla niepełnosprawnych, zmuszonych do samodzielnego załatwiania swoich spraw w urzędach i instytucjach mówiło się od wielu lat, dopiero za pół roku można spodziewać się poprawy niewesołego dotychczas stanu rzeczy. Tyle czasu potrzeba bowiem na zaznajomienie urzędników z podstawami języka migowego oraz innymi formami komunikacji atypowej.

Ustawa wprowadza tylko najłatwiejsze i najmniej kosztowne rozwiązania, dotyczące wybranych rodzajów niepełnosprawności – ale dobre i to. Dziękujemy.

Stare – nowe – rocznicowe

W dniu 9 maja 1991 roku Sejm RP uchwalił ustawę o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych. Jubileuszowa Konferencja z okazji dwudziestolecia systemu wsparcia osób niepełnosprawnych odbyła się 16 czerwca 2011 roku w warszawskim hotelu “Jan III Sobieski”.

Na stronie internetowej Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych – jak zwykle – podano długą listę Ważnych Osobistości, które zaszczyciły, przemówiły, powiadomiły o planach na przyszłość, pochwaliły się osiągnięciami oraz wręczyły lub odebrały pamiątkowe medale i grawertony. Wymieniono – a jakże! – listę działań na rzecz niepełnosprawnych, które jakoby będą zrealizowane w najbliższym czasie. Możemy się więc spodziewać:

- ratyfikacji podpisanej już przez Polskę Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawach Osób Niepełnosprawnych ONZ,

- dalszego wspierania aktywności osób niepełnosprawnych w szczególności na gruncie zawodowym,

- przygotowania nowej ustawy o osobach niepełnosprawnych,

- kolejnych zmian w świadomości Polaków,

- przeciwdziałania dyskryminacji, nie tylko mentalnej, ale przede wszystkim w dziedzinie infrastruktury, stawiającej fizyczne bariery przed osobami niepełnosprawnymi,

- dalszych modyfikacji i coraz lepszego dostosowania działalności PFRON do oczekiwań społeczności osób niepełnosprawnych.

NASZ KOMENTARZ:

Zachowajcie na twardym dysku urzędowych komputerów, Szanowni Państwo, tę listę na trzydziestolecie celebrowania ustawy. Przyda się, jak znalazł. Bo środowisko niepełnosprawnych niczego nowego już się nie spodziewa, poza dalszym zmniejszaniem liczby potencjalnych pracodawców, rosnącymi barierami architektonicznymi i mentalnymi, dyskryminacji ze strony nie tyle społeczeństwa, co urzędów i urzędników, ostatecznego zmierzchu zubożałego PFRON-u… i tak dalej.

Sprawozdanie jest niechlujne, roi się od literówek – zmieniono nawet nazwisko urzędującemu Prezydentowi RP, czyniąc z niego kobietę. Hmmm, a nie przydałby się Pełnomocnikowi korektor, choćby niepełnosprawny? To byłoby konkretne działanie na rzecz środowiska, ważniejsze niż lista obietnic, niemożliwych do realizacji.

A więc nowego nie będzie. Nowe już było. Czyli – wszystkiego najlepszego z okazji dwudziestolecia!

Nowe portale dla niepełnosprawnych

Z zadowoleniem należy przyjąć kolejne inicjatywy środowisk naukowych i oświatowych,  zmierzające do zwiększenia oferty edukacyjnej dla osób niepełnosprawnych, niezależnie od wieku. Uniwersytet Warszawski uruchomił właśnie Akademicką Bibliotekę Cyfrową, kierowaną do niewidomych oraz portal poświęcony edukacji włączającej, czyli kształceniu dzieci niepełnosprawnych razem z pełnosprawnymi. O tych cennych dla środowiska inicjatywach poinformowano w czwartek, w Europejskim Dniu Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych.

Z kolei Akademicka Bibliotek Cyfrowa (dostępna pod adresem www.abc.uw.edu.pl) udostępnia osobom niewidomym materiały dydaktyczne, dostosowane do ich potrzeb. Druga strona internetowa, uruchomiona przez UW, to Portal ABCD Edukacji Włączającej (www.abcd.edu.pl). Strona jest poświęcona kształceniu dzieci niepełnosprawnych razem z pełnosprawnymi w szkołach powszechnych. Właśnie taki model oświaty, kiedyś nazywany integracyjnym, nazywany jest edukacją włączającą.

NASZ KOMENTARZ

Aby inicjatywy edukacyjne i dydaktyczne były skuteczne, niezbędna jest chęć samych niepełnosprawnych do podwyższania kwalifikacji, zdobywania wykształcenia, czy po prostu gromadzenia wiedzy, przydatnej nie tylko w sferze zawodowej.  A z tym, niestety, najlepiej nie jest. Nie bez powodu niepełnosprawni to najsłabiej wykształcona grupa społeczna w kraju…